vrijdag 16 oktober 2015

Waarom er een tijdje geen berichten online zijn gekomen


Hoi allemaal! Jullie hebben vast wel gemerkt dat er een soort radiostilte heerst op mijn blog. Ik vond het toch wel een goed idee om jullie op de hoogte te houden en daarom schrijf ik dit artikel.




Het klinkt echt alsof het om iets heel heftigs gaat, maar ik heb me de afgelopen dagen gewoon niet goed gevoeld en daarom stond mijn hoofd er even niet naar om blogspots te schrijven. Het begon allemaal de week voor vorige week, twee weken geleden dus.

Ik begon toen verkouden te raken, wat niet echt een verassing was, aangezien ik diezelfde week met school was wezen skiën en een plotselinge klimaatverandering meestal niet erg veel goeds doet. Ik merkte dat ik niet de enige was, heel de klas zat te hoesten en zijn neus op te halen.

Die zondag kwam ik met koorts op bed te liggen, maar de volgende dag voelde ik me alweer beter en daarmee was het hele incident afgedaan (dacht ik).

Maar die donderdag hadden we buiten gym en ondanks dat het best meeviel met hoe koud het was kon mijn lichaam aangezien het voorafgaande er toch niet zo goed tegen en eindigde ik diezelfde avond weer met koorts in bed. Mijn neus zat behoorlijk dicht en ook van mijn oren had ik last. Ook hoestte ik ontzettend veel.

Op zondag begon ik bloed op te hoesten, toen besloten mijn moeder en ik dat we de volgende dag maar even langs de huisarts zouden gaan aangezien de situatie voor geen meter verbeterde en juist alleen maar slechter leek te worden. Daar kregen we te horen dat ik keelontsteking had, wat we al vermoedden, want ik had al de symptomen. De huisarts zei dat ik paracetamol moest nemen en er een weekje voor uit moest trekken om uit te zieken.

We hebben dat weekje aangekeken, maar beter werd het niet. Alleen op woensdag heb ik iets met school gedaan omdat we die dag een studiebeurs gingen bezoeken waarvan mijn moeder niet wilde dat ik die zou missen en die ik ook wel belangrijk vond. Ik dacht dat ik me misschien sneller beter zou voelen als ik me onder mijn klasgenoten en vriendinnen zou bevinden, maar dat viel vies tegen, ik voelde me eigenlijk alleen maar rotter. Die avond had ik echt een vreselijke last van mijn keel en heb ik echt anderhalf uur liggen hoesten voordat ik eindelijk in slaap viel.

De volgende dag (donderdag) voelde ik me iets beter, maar nog steeds niet goed. Ik had nog steeds last van mijn keel. Die avond werd het weer erger, net als de dag daarvoor.

Op vrijdag had ik nog steeds die vreselijke keelpijn van de avond daarvoor, dus toen kon mijn shop afspraak die ik had met twee vriendinnen niet doorgaan. En daar had ik me heel erg op verheugd, dus tja, ook dat was frustrerend.

Ik ben weer met mijn moeder naar de huisarts gegaan om te kijken of ze me nu wel antibiotica wilden geven aangezien het nog steeds niet over was. Ik moest me daar laten prikken om te kijken of het een licht of een zwaar virus is wat ik heb, en afhankelijk daarvan zouden ze bepalen of ik medicijnen zou krijgen of niet. Het zou trouwens ook pfeiffer kunnen zijn, maar daar hebben ze niet speciaal onderzoek naar gedaan omdat je daar uiteindelijk ook niets aan kunt doen en je daarvoor ook gewoon moet uitzieken.

Uiteindelijk bleek het een licht virus te zijn, dus het advies was wederom: 'lekker uitzieken'.

En het is nog steeds diezelfde dag. De keelpijn werd rond een uur of twaalf minder, maar nadat ik even was gaan slapen (want ik ben de hele tijd ontzettend moe) is het weer erger geworden en op dat punt zit ik nu. Nou ja, een kwestie van paracetamol, strepcils en fruit eten dan maar.

En dat is dus de reden dat ik een tijdje geen artikels heb geschreven. Als je dit helemaal hebt gelezen, respect voor jou, haha <3
Babette

2 opmerkingen:

  1. Ahww.. Snel weer beter worden hoor, we hebben je gemist! <3

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Aw thanks <3. Gek genoeg begin ik me sinds ik dit geschreven heb wel steeds weer een stukje beter te voelen, dus het gaat de goede kant op :)

      Verwijderen